نجوم و کیهان‌شناسی

راستای مکه (قبله)، کربلا و مشهد در سوسنگرد

برای آشنایی با روش محاسبه اینجا را کلیک کنید

در اینجا میتوانید تصاویر رنگی فصلهایی از کتاب مبانی ستاره شناسی را دانلود نمایید. برای اینکار بر روی عنوان هر فصل کلیک کنید:

فصل یک

فصل سه

فصل هفت

فصل یازده

فصل دوازده

فصل چهارده

فصل پانزده

فصل شانزده

فصل هفده

فصل هیجده

فصل نوزده

فصل بیست

به میمنت روزهای فرخندۀ دهه فجر و در آستانۀ یوم الله 22 بهمن، کتاب «گردشی در جهان» را که تنها سه ماه پس از انتشار نسخه انگلیسی آن با عنوان «A Journey through the Universe» به فارسی برگردانده شده است به صورت رایگان و با تصاویر رنگی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

دیروز 15 خرداد بود. روزی که امام آنرا برای همیشه عزای عمومی اعلام کردند.

شیراز یکی از شهرهایی است که به دلیل وجود روحانیت بیدار و مبارز، همچون حضرات آیات محلاتی و شهید دستغیب و دیگر بزرگواران، در این روز قیام کرد و چندین شهید را تقدیم انقلاب نمود...

دیروز دلم گرفته بود. در شهر خبری از مراسم این روز نبود، یا من اطلاعی نداشتم. یاد مرحوم حاج علی اصغر سیف افتادم، او که خود از حاضران آن قیام و تظاهرات در میدان شاهچراغ (ع) و خیابانهای اطراف بود، تا زنده بود با عشق و علاقه این روز را زنده نگه میداشت و از شهدای آن یاد میکرد. تصمیم گرفتم عصر به زیارت مزار شهدای 15 خرداد در دارالسلام (قبرستان قدیم) بروم. مزار شهیدان ستوده و دسترس را پیدا کردم؛ اما مزار شهید اسدالله پروا را نیافتم. میدانم که حداقل چهار نفر در واقعۀ 15 خرداد شیراز به شهادت رسیدند: دسترس، ستوده، اسدالله پروا و خلیل دستغیب. جالب است که در اینترنت هم که گشتم، اطلاعات قابل توجهی از این شهدا به دست نیاوردم.

مزار این دو شهید هم غربت خاص خود را داشت. کاش عکسی از پرچمهای پاره بر روی مزارها گرفته بودم. نمیدانم چرا، شاید برای مسئولین نمی ارزد سری به آنها بزنند.

اصلاً با این وضعیت، چرا باید نیمه خرداد تعطیل باشد. امام آنرا عزای عمومی اعلام کردند و نه تعطیل عمومی. وقتی نمیتوانیم از آن بهرۀ شایسته ببریم، چرا کشور را تعطیل میکنیم. 

مطلع شدم دوست خوبم، حاج احمد یوسف زاده از یک خطر هوایی جان سالم به در برده. در وبلاگش بیشتر در اینباره توضیح داده، اینجا و اینجا. اما از این مطلب خیلی خوشم اومد:

توی این دور زمونه اگه توی هواپیما یکی مثل قدیما بگه: بر خاتم انبیا محمد صلوات، همه بهش چپ چپ نگاه می کنن و دهاتی و امل خطابش می کنن، اما پریشب وقتی هواپیما مثل اسب وحشی بالا و پایین می رفت و موبایل و عینک من و باقی مسافرا پرت می شداینور و اونور، توی همون لحظات پر اضطراب یکی بلند طلب صلوات کرد. الله اکبر! نمیدونین مردم از همه قشر چطور پر حرارت صلوات می فرستاند.!! حتما باید زور بالای سرمون باشه.!

منبع: http://www.mahjoor8.blogfa.com/

شاید ساده­ترین مشاهده­ی کیهان­شناختی این باشد که در هنگام شب، آسمان تیره است! این حقیقت نخستین بار به­وسیله­ی یوهان کپلر (Johannes Kepler) مورد توجه قرار گرفت. وی تیرگی آسمان شب را گواهی بر محدود بودن جهان می­دانست. این درحالی بود که پس از انقلاب کپرنیکی، ایده­ی فضای نامحدود و پر از ستاره­هایی چون خورشید، به­طور گسترده مورد قبول واقع شده بود. از اینرو مسئله­ی آسمان تیره در شب به­صورت یک معضل باقی ماند. در قرن هیجدهم و نوزدهم، ادموند هالی (Edmond Halley)، لویز دو چسوکس (Loys de Cheseaux) و هاینریش اولبرز (Heinrich Olbers) در نوشته­های خود به این مسئله پرداختند. از آن پس، این ناسازنما به ناسازنمای اولبرز شناخته می­شود.

ناسازنما از این قرار است: فرض کنید که جهان نامحدود بوده، ستاره­ها به­صورت یکنواخت در فضا توزیع شده باشند. از هر سمتی که به فضا نگاه کنیم، دیر یا زود، خط دید به سطح یک ستاره مواجه خواهد شد. از آنجا که درخشش سطحی (Surface Brightness) به فاصله بستگی ندارد، هر نقطه­ای در آسمان باید به روشنایی سطح خورشید دیده شود. آشکار است که این واقعیت ندارد. پاسخ مدرنی که برای این ناسازنما ارائه شده این است که ستارگان تنها مدت محدودی است که به­وجود آمده­اند، از اینرو نور ستارگانِ دور هنوز به ما نرسیده است. به­جای اثبات اینکه جهان در یک فضای محدود قرار دارد، ناسازنمای اولبرز نشان داده که سن جهان محدود است.

 کتاب مبانی ستاره‌شناسی،  صفحه ۳۹۹